Hamburg 2

Hamburger Rathaus

http://niemieckionline.bazarek.pl/

http://niemieckionline.bazarek.pl/

http://niemieckionline.bazarek.pl/

Port w Hamburgu jest ważnym centrum handlu z krajami Europy Wschodniej i Północnej.
Wśród portów obsługujących kontenerowce zajmuje drugie miejsce w Europie i siódme na świecie. Położony jest 120 km od linii morza, a mimo to może przyjąć największe kontenerowce świata.
Śródlądowe położenie, a także bogate możliwości kontynuowania transportu drogą kolejową, wodną i autostradami decydują o stopniu używalności tego portu. Sam tylko obrót z krajami Morza Bałtyckiego stanowi 25%.
W Hamburgu będącym metropolią handlową i komunikacyjną ma swoją siedzibę ponad 90 konsulatów. Spośród tylko azjatyckich przedsiębiorstw aż 460 ma w Hamburgu swoją centralę europejską bądź swój oddział. Wraz z rozwijającym się centrum handlowym miasta powstaje nad samą Łabą nowoczesna dzielnica handlowo-przemysłowa HafenCity.
Hamburg będąc także siedzibą wysoko wyspecjalizowanego przemysłu jest w czołówce ośrodków rozwoju medycyny i biotechnologii. To również światowe centrum przemysłu lotniczego. Właśnie tutaj powstaje wiele podzespołów wielkiego Airbusa.
http://niemieckionline.bazarek.pl/

Hamburg

Hamburg , właściwie Wolne i Hanzeatyckie Miasto Hamburg (niem. Freie und Hansestadt Hamburg) – miasto w północnych Niemczech na prawach kraju związkowego niedaleko ujścia Łaby do Morza Północnego. Wolne miasto i zarazem związkowy kraj niemiecki (pow. 755 km², ludność 1,74 mln – drugie po Berlinie). Największy port morski kraju (75 mln ton przeładunku), wielki ośrodek przemysłowy (statki, elektrotechnika, przetwórstwo ropy, przemysł spożywczy) i finansowy. W 2011 roku miasto to otrzymało tytuł Europejskiej Stolicy Czystości.
W grudniu roku 2006 żyło w Hamburgu 469.051 ludzi obcego pochodzenia (tj. 26,8 procent mieszkańców) Według oficjalnych danych z 2010 roku, 20.635 mieszkańców Hamburga to Polacy. Szacuje się że w Hamburgu mieszka 110 000 osób polskiego pochodzenia.

http://niemieckionline.bazarek.pl/

http://niemieckionline.bazarek.pl/category/414350/kursy.html

http://niemieckionline.bazarek.pl/category/413982/muzyka-dance.html

http://niemieckionline.bazarek.pl/category/413045/powiesci-romane.html

Berlin 6

http://niemieckionline.bazarek.pl/category/413159/przewodniki-turystyczne.html

Das Pergamonmuseum wurde nach den Entwürfen von Alfred Messel durch Ludwig Hoffmann zwischen 1910 und 1930 als letzter der fünf Museumsbauten errichtet. Als Dreiflügelanlage konzipiert beherbergt das Pergamonmuseum heute drei Museen: die Antikensammlung mit den Architektursälen und dem Skulpturentrakt, das Vorderasiatische Museum und das Museum für Islamische Kunst.

Durch die imposanten Rekonstruktionen archäologischer Bauensembles - Pergamonaltar, Markttor von Milet und Ischtar-Tor mit Prozessionsstraße von Babylon und Mschatta-Fassade - ist das Museum weltweit bekannt geworden.

http://niemieckionline.bazarek.pl/category/413159/przewodniki-turystyczne.html

der Pergamonaltar, Gesamtansicht der Rekonstruktion im
Pergamonmuseum, 180–160 v. Chr. © Staatliche Museen zu Berlin, Foto: Johannes Laurentius


 Deutsches Historisches Museum

http://niemieckionline.bazarek.pl/category/413159/przewodniki-turystyczne.html

Na 10 000 m2 - trzech piętrach, rozciąga się cała historia Niemiec. O czasów pierwszych Germanów, aż po dzisiejsze powikłania polityczne.
Na wiosnę 2003 r. otwarto nowy budynek muzeum, opatrzony niezwykle futurystyczną architekturą. Za projekt odpowiedzialny był amerykański architekt chińskiego pochodzenia - Ieoh Ming Pei, twórca m. in. słynnej piramidy znajdującej się przed paryskim Luwrem.
http://niemieckionline.bazarek.pl/category/413159/przewodniki-turystyczne.html

Berlin część 5

Berlin część 5

http://niemieckionline.bazarek.pl/category/413159/przewodniki-turystyczne.html

Der Grunewaldturm - (pol.) Wieża Grunewaldzka, historyczna wieża w stolicy Niemiec, Berlinie. Zbudowana została według planów Franza Schwechtena między rokiem 1897 a 1898. Urząd powiatu Teltow zarządził zbudowanie wieży z okazji stulecia urodzin pruskiego króla i cesarza Niemiec Wilhelma I Hohenzollerna. 5 czerwca 1899 wieża graniczna została otwarta, nadano jej imię Kaiser-Wilhelm-Turm (Wieża Cesarza Wilhelma). Po pierwszej wojnie światowej, została ona przechrzczona na Grunewaldturm, nawiązując do otaczającego ją lasu, który nazywa się właśnie Grunewald.
Wieża zbudowana jest z czerwonych cegieł, ma wysokość 56 metrów. Ulokowana jest na 79-metrowym wzgórzu Karlsberg w południowo-zachodnim Berlinie, blisko jeziora Wannsee. Wieża mieści w sobie okrągły hall, w którym znajduje się marmurowa statua Wilhelma I Hohenzollerna. Do tarasu widokowego, z którego rozciąga się widok na Hawelę oraz Las Grunewaldzki prowadzą 204 schody. W budynku znajduje się również restauracja oraz ogródek piwny.

http://niemieckionline.bazarek.pl/category/413159/przewodniki-turystyczne.html

Zamek Bellevue (niem. Schloss Bellevue) - kompleks pałacowy w północnej części parku Tiergarten w centrum Berlina. Zamek został wzniesiony w 1786 przez pruskiego księcia Augusta Ferdynanda, młodszego brata króla Fryderyka II Wielkiego, na podstawie planów Philippa Daniela Boumanna.
W 2005 roku Zamek Bellevue został wyremontowany i odnowiony. W tym czasie prezydent korzystał z pałacu Charlottenburg dla celów reprezentacyjnych. Od stycznia 2006 ceremonie odbywają się ponownie w Bellevue. Obecnie pełni on funkcję rezydencji prezydenta Republiki Federalnej Niemiec, ostatnio zajmowany przez Horsta Köhlera, aż do jego dymisji 31 maja 2010.

http://niemieckionline.bazarek.pl/category/414350/kursy.html

 Muzeum Żydowskie w Berlinie (niem. Jüdisches Museum Berlin) – muzeum w Berlinie podsumowujące dwutysięczną historię Żydów niemieckich. Składa się z dwóch części – Kollegienhaus (dawny budynek sądowy) oraz z gmachu wybudowanego specjalnie na potrzeby muzeum przez Daniela Libeskinda. Muzeum otwarto 9 września 2001 roku^[1]. Dyrektorem placówki jest od 1997 roku profesor W. Michael Blumenthal^[2]. W ciągu pierwszych pięciu lat jego istnienia, muzeum odwiedziło trzy i pół miliona osób
 http://niemieckionline.bazarek.pl/

Berlin część 4

Berlin część 4
Czerwony Ratusz w Berlinie (niem. Rotes Rathaus in Berlin) – ratusz w Berlinie, w dzielnicy Mitte, neorenesansowy, wzniesiony w latach 1861–1869; siedziba burmistrza Berlina i rządu kraju związkowego Berlin.
Nazwa budynku pochodzi od koloru fasady oraz czerwonej cegły, z której został zbudowany. Ratusz powstał między rokiem 1861 a 1869 w stylu północnowłoskiego późnego renesansu. Autorem projektu architektonicznego i wykonawczego był Hermann Friedrich Wäsemann. Architektura wieży ratusza przypomina wieżę katedry w Laon we Francji. Przez większość czasu był siedzibą lokalnych władz i spełniał rolę ratusza miejskiego. Podczas zimnej wojny i po rekonstrukcji budynku w latach 50. do stanu oryginalnego, był siedzibą władz miejskich Berlina Wschodniego. Po Zjednoczeniu Niemiec oraz zjednoczeniu administracji miasta, stał się oficjalnie siedzibą władz całego Berlina.
W 2004 roku przed budynkiem ratusza miała miejsce głośna demonstracja berlińskich studentów przeciwko zmniejszeniu funduszy na naukę. Uniemożliwiło to wówczas wejście lokalnych urzędników do środka budynku.

http://niemieckionline.bazarek.pl/

Pałac Charlottenburg, także zamek Charlottenburg, niem. Schloss Charlottenburg – zespół budowli i ogród w Berlinie-Charlottenburgu. Nazwę nadał król Fryderyk I Pruski w 1705 na cześć zmarłej żony Zofii Charlotty Hanowerskiej. Oryginalny ogród był w stylu francuskim, obecny powstał po wojnie.

http://niemieckionline.bazarek.pl/

Nowa Synagoga w Berlinie (niem. Neue Synagoge in Berlin) – synagoga znajdująca się w Berlinie, stolicy Niemiec w dzielnicy Spandauer Vorstadt, przy Oranienburger Strasse. Jest główną synagogą berlińskiej gminy żydowskiej.

Historia

Synagoga została zbudowana w latach 1859-1866 według projektu Eduarda Knoblaucha i Friedricha Augusta Stülera. Jej powstanie stanowiło wyraz postępującej asymilacji Żydów niemieckich. Była to wówczas największa synagoga w Niemczech. Podczas nocy kryształowej z 9 na 10 listopada 1938 roku bojówki hitlerowskie spaliły synagogę, ale jej sprawna konstrukcja się nie zawaliła. W zrujnowanym budynku synagogi nabożeństwa odbywały się do marca 1940 roku.
Po zakończeniu wojny synagoga stała jako opuszczona ruina w historycznym centrum ówczesnego Berlina Wschodniego. Dopiero na przełomie lat 80. i 90. zaintersowano się budynkiem synagogi, który w bardzo szybkim tempie odrestaurowano. W 1991 roku uroczyście odsłonięto zrekonstruowane kopuły.
Obecnie synagoga służy wiernym oraz jest siedzibą Stiftung Neue Synagoge – Centrum Judaicum, instytucji zajmującej się ożywianiem kultury żydowskiej w Niemczech.

http://niemieckionline.bazarek.pl/

Berlin część 3

Berlin część 3

Staatsoper Unter den Linden

Staatsoper Unter den Linden (także Deutsche Staatsoper wzgl. Staatsoper Berlin) – najstarszy teatr operowy w Berlinie położony przy Unter den Linden – głównej historycznej ulicy miasta.
Od 1992 roku Staatsoper Unter den Linden przyciąga miłośników muzyki osobą dyrektora muzycznego i artystycznego Daniela Barenboima oraz nazwiskami wybitnych śpiewaków częstokroć występujących na tej scenie. Z operą od jej początków związana jest, starsza od niej, berlińska orkiestra Staatskapelle Berlin, wcześniej Königlische Kapelle, zaś przed powstaniem Königlische Hofoper nosząca nazwę Kurfüstliche Kapelle. Orkiestra ta występuje również samodzielnie.
Miało tutaj swoje premiery wiele dzieł. Między innymi w związanej od XIX wieku z teatrem dworskim sali koncertowej Schauspielhaus, czyli dzisiejszej Konzerthaus, miało miejsce prawykonanie opery Wolny strzelec Carla Marii von Webera.

Komische Oper Berlin

 

Komische Oper Berlin – teatr operowy w Berlinie przy Behrenstrasse 55-57 w dzielnicy Berlin-Mitte. Jest to najmniejszy spośród trzech berlińskich państwowych teatrów operowych. Oprócz niego działają w stolicy Niemiec Deutsche Oper Berlin i Staatsoper Unter den Linden. Budynek teatru mieścił od roku 1892 Theater Unter den Linden, a od roku 1898 do 1944 berliński Metropoltheater.
Teatru tego nie należy mylić z istniejącym w Berlinie od roku 1905 do lat trzydziestych teatru pod nazwą Komische Oper przy ulicy Friedrichstraße koło mostu Weidendammer Brücke, na zapleczu Admiralspalast.

Berliner Philharmoniker

Berliner Philharmoniker (Filharmonicy Berlińscy) – orkiestra z siedzibą w Berlinie, znana wcześniej jako Berliner Philharmonisches Orchester.
Powstała w 1882 r. Obecną nazwę zespół nosi od roku 1887. Od początku swojego istnienia współpracowała z najwybitniejszymi dyrygentami świata. Wybór każdego nowego, stałego dyrygenta Berliner Philharmoniker jest szeroko dyskutowany w świecie muzyki poważnej. W 2002 roku dyrektorem artystycznym orkiestry został Anglik – Sir Simon Rattle. Wśród Filharmoników Berlińskich znajdują się przedstawiciele 18 narodowości, w tym kilku muzyków polskich, m.in. Daniel Stabrawa, pełniący funkcję pierwszego koncertmistrza orkiestry. Siedzibą zespołu jest Filharmonia Berlińska, a głównym mecenasem Deutsche Bank^{[potrzebne źródło]}. Poza działalnością koncertową Filharmonicy dokonali niezliczonej ilości symfonicznych i operowych nagrań płytowych, głównie dla firmy Deutsche Grammophon.

http://niemieckionline.bazarek.pl/ 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Berlin część 2

Mur berliński (niem. Berliner Mauer) – system umocnień o długości ok. 156 km (betonowy mur, okopy, zapory drutowe, miny). Zwany był również eufemistycznie w języku propagandy NRD – antyfaszystowskim wałem ochronnym (antifaschistischer Schutzwall), od 13 sierpnia 1961 do 9 listopada 1989 oddzielał Berlin Zachodni od Berlina Wschodniego.
Był on jednym z najbardziej znanych symboli zimnej wojny i podziału Niemiec. Podczas prób przedostania się przez strzeżone urządzenia graniczne do Berlina Zachodniego wielu ludzi zostało zabitych. Dokładna liczba ofiar jest sporna i niepewna, różne źródła podają od 136^[1] do 238 śmiertelnych przypadków.

Siegessäule (Kolumna Zwycięstwa) – niemiecka kolumna znajdująca się w parku Tiergarten w Berlinie zaprojektowana przez Heinricha Stracka po 1864 roku w celu upamiętnienia zwycięstwa Prus nad Danią w wojnie duńskiej z 1864 (zagarnięcie Szlezwiku-Holsztyna), odsłonięta 2 października 1873, upamiętniająca także zwycięstwa w wojnie z Austrią i w wojnie z Francją. Na szczycie kolumny wzniesiono brązową figurę Nike (Wiktorii) o wysokości 8,3 metrów i wadze 35 ton, zaprojektowaną przez Friedricha Drakego. Łączna wysokość kolumny wraz ze statuą wynosi 66,89 m. Wewnątrz kolumny znajdują się schody (285 stopni) prowadzące na położoną na wysokości 50,66 m platformę widokową.
Początkowo pomnik wznosił się na się na placu Królewskim, obok którego 21 lat później zbudowano Reichstag. W latach 1938-1939 z polecenia Adolfa Hitlera został przeniesiony w obecne miejsce i podwyższony o jedną kondygnację.
W dniu 2 maja 1945 r. ok. godz. 6 rano, podczas rajdu przez park Tiergarten dokonanego przez 2. batalion, część 1. batalionu 3 pułku piechoty i batalion czołgów 66 Brygady Pancernej, żołnierze z polskiej 1 dywizji kościuszkowskiej z 7 baterii 3 dywizjonu 1 pułku artylerii lekkiej, zatknęli na środku trzeciej kondygnacji kolumny biało-czerwony sztandar. Drugą flagę na balustradzie drugiej kondygnacji, na polecenie por. Piotra Potapskiego, powiesili żołnierze z 8 baterii 3 dywizjonu. Trzecią flagę powiesiło pięciu polskich żołnierzy z 1 Dywizji Piechoty (byli to ppor Mikołaj Troicki, plut. Kazimierz Otap, kpr. Antoni Jabłoński oraz kanonierzy Aleksander Kasprowicz i Eugeniusz Mierzejewski)^[1].
Otaczający kolumnę plac był rdzeniem Love Parade, wielkiej pacyfistycznej imprezy muzyki elektronicznej organizowanej w Berlinie od 1989. Pod kolumną były rozlokowane stanowiska didżejów, reprezentujących różne odmiany trance, house, techno, schranz, minimal itp. Plac przed kolumną był jednocześnie celem marszów miłośników tych gatunków muzyki. Od 2007 r. impreza odbywała się w miastach Zagłębia Ruhry.
Z platformy widokowej można podziwiać panoramę parku Tiergarten i całego Berlina.
http://niemieckionline.bazarek.pl/

Berlin część 1

 

Wyspa Muzeów w Berlinie (niem. Museumsinsel) – północna część Spreeinsel – wyspy leżącej na rzece Sprewie w centrum Berlina – gdzie znajduje się jeden z najważniejszych kompleksów muzealnych świata, obejmujący: Muzeum im. Bodego (niem. Bodemuseum), Muzeum Pergamońskie (niem. Pergamonmuseum), Nowe Muzeum (niem. Neues Museum), Starą Galerię Narodową (niem. Alte Nationalgalerie) oraz Stare Muzeum (niem. Altes Museum). W zbiorach Wyspy Muzeów znajdują się głównie eksponaty archeologiczne oraz dzieła sztuki z XIX w.
W 1999 r. Wyspa Muzeów, jako unikatowy zespół architektoniczny i kulturalny, została wpisana na listę dziedzictwa kulturowego UNESCO.

http://niemieckionline.bazarek.pl/category/413159/przewodniki-turystyczne.html

Lonely Planet Reiseführer Berlin

  Lonely Planet Cityguide Berlin
Museen der Weltklasse, Berliner Weisse und große Geschichte ist hier nie wirklich weit. Die Autoren werfen einen frischen Blick auf alte Gemäuer und erschließen neue Perspektiven. Hier erlebt man angesagte Kunst im Nazi-Bunker, kann in geheimen Restaurants in Privatwohnungen speisen oder in Berlins ungewöhnlichstem Hostel übernachten. Berlin macht Trends, und der Green Travel-Index listet die besten ökologischen Anbieter für einen grünen Städtetrip.
Das ist Berlin:
Berlin ist wohl die jüngste Stadt, die ich je gesehen habe, bemerkte Mark Twain 1891. Heutige Besucher könnten sehr wohl dasselbe behaupten. 20 Jahre nach dem Mauerfall ist Berlin eine Stadt, die vor Lebensfreude, Schwung und Lust vibriert, noch immer nach ihrer Identität sucht und dennoch für eine großartige Zukunft bereit ist. Ob überwältigende Museen oder vielfältige Galerien, große Oper oder illegale Clubs, Gourmettempel oder ethnische Imbissbuden - wonach auch immer einem der Sinn steht, ob nach piekfein oder punkig, in der deutschen Hauptstadt gibt es alles.

Städtetrips in alle Welt sind angesagt wie eh und je. Um beispielsweise ein kurzes oder auch ein verlängertes Wochenende voll ausnutzen zu können, ist ein perfekter Begleiter gefragt: Wer mit den Lonely Planet Cityguides unterwegs ist, erlebt die coolsten Städte ganz individuell: Top-Museen und prächtige Kirchen, coole Läden und authentische Restaurants, originelle Bars und gemütliche Pubs.
Die Lonely Planet Stadtführer blicken hinter die Fassaden der jeweiligen Metropole und beinhalten Tipps abseits der Touristenpfade. Alle Titel wurden vor Ort recherchiert und bringen reisepraktische Informationen für jedes Budget plus alles, was man wissen muss über die Destination. Fundierte Hintergrundtexte liefern wertvolle Informationen und farbige Themenseiten blättern die Highlights und Besonderheiten auf. Alle Stadtviertel werden in ausführlichen Kapiteln vorgestellt. Die eingestreuten Top Tipps zeigen auf, wo man gut essen, schön ausgehen oder die besten Museen finden kann.

Unser spezieller E-Book-Tipp: Erstellen Sie Ihren persönlichen Reiseplan durch das Setzen von Lesezeichen und Ergänzen von Notizen.
Dieses E-Book basiert auf:
4. deutsche Auflage Juli 2013, übersetzt von Berlin, 8th edition, März 2013 Lonely Planet Publications Pty

Brama Brandenburska – zabytkowa budowla w Berlinie jest jednym z charakterystycznych punktów miasta, zaprojektowanym przez niemieckiego architekta, pochodzącego z Kamiennej Góry Carla Gottharda Langhansa. Budowana w latach 1788 - 1791.
Budowana po wojnie siedmioletniej, w czasach umacniania Prus podczas gdy w Polsce trwał Sejm Czteroletni, w roku rewolucji francuskiej została wzbogacona kwadrygą, którą powoziła naga wówczas Wiktoria, bogini zwycięstwa uwieńczona dębowymi liśćmi. Na biało pomalowana budowla nazwana została wtedy Bramą Pokoju.
Brama Brandenburska jako symbol Pokoju i Wolności od 3 października 1990, w rocznicę Zjednoczenia Niemiec, jest znowu w swej oryginalnej formie. Remont tej historycznej budowli trwał dwa lata.
Zabytek znajduje się na niemieckich rewersach monet 10, 20 i 50 eurocentów jako symbol zjednoczenia państwa niemieckiego.

Gmach parlamentu Rzeszy w Berlinie (niem. Reichstagsgebäude ⁱ, potocznie Reichstag) – od 1999 siedziba Bundestagu w Berlinie. Od 1994 jest miejscem obrad Zgromadzenia Narodowego (niem. Bundesversammlung), które odbywa się co pięć lat w celu wyboru prezydenta Niemiec (niem. Bundespräsident). Gmach znajduje się w poddzielnicy Tiergarten.
Neorenesansowy budynek został zbudowany w latach 1884–1894 według projektu Paula Wallota. Do 1918 obradował w nim parlament II Rzeszy Niemieckiej. W latach 1919–1933 odbywały się tu posiedzenia parlamentu Republiki Weimarskiej. Gmach doznał poważnych uszkodzoneń wskutek pożaru w 1933 oraz w wyniku działań wojennych. Został odbudowany w zmodernizowanej formie w latach 60. XX wieku przez Paula Baumgartena i przebudowany po zjednoczeniu Niemiec w latach 1991–1999 według projektu Normana Fostera

niemieckionline.bazarek.pl